‫در طی یک روز
‫«ایوب» چهار پیام با ‫خبرهای جداگانه دریافت کرد
‫که حیوانات مزرعه، خدمتکاران ‫و ده فرزندش همگی مرده‌اند.
‫او همچنان یک رهرو با ایمان باقی ماند.
‫همچنان خداوند رو ستایش می‌کرد. ‫او استقامت نشان داد.
‫- شما چکار کردین؟ ‫- ما این کار رو نکردیم.
‫کارت من توی جیبش بوده ‫برای همین با من تماس گرفتن.
‫اما ما خونه بودیم. ‫توی رختخواب بودیم.
‫می‌شه اینجا بهم کمک کنید!؟
‫برید به اتاق استراحت ‫پزشکان در طبقهٔ سوم
‫و با هیچ‌کس صحبت نکنید.
‫ایمان ایوب مورد آزمایش قرار گرفت
‫و او از آزمون موفق بیرون اومد.
‫ما مراقبت هستیم. ‫خیلی خب.
‫زده و در رفته؟
‫بله. اون داره الان بهوش میاد.
‫دکتر استادلر، آروم باشید. ‫ما سعی داریم به شما کمک کنیم. باشه؟
‫اینجا یک چوب کوچولو رو ‫حس می‌کنید.
‫- آیا مظنونی هم وجود داره؟ ‫- چرا من باید بدونم؟
‫- خیلی خب. نمی‌تونی از دستش بدی. ‫- چنین قصدی ندارم.
‫یعنی اصلاً نمی‌تونی از دستش بدی.
‫نمی‌دم.
‫ممنون بخاطر کمک.
‫و همینطور رأی اعتماد!
‫و برای ایمانش، خدا ایوب رو با
‫دو برابر اونچه که قبلاً داشت پاداش داد.
‫هلم! بیا اینجا و این ‫زخم سر رو منگنه بزن
‫و بعد اون رو ببر برای سی-تی. باشه؟
‫سلام. چه اتفاقی برای استادلر افتاده؟
‫طرف زده و فرار کرده. ‫داریم می‌فرستیمش برای سی-تی.
‫اخیراً وبر مسابقهٔ «نوآوری پزشکی ‫گری-اسلووان» رو به من سپرد.
‫تمامش رو. ‫یه جورایی جا خوردم.
‫جا خوردی چون خودت نمی‌خوایش.
‫نه. چرا نباید خواسته باشمش؟
‫به نظر من که خودت هم ‫می‌خوای توش شرکت کنی.
‫کی وقتی می‌تونه قاضی باشی ‫دلش می‌خواد شرکت‌کننده باشه؟
‫همه؟
‫همه...
‫اون... اون من رو بازی داد؟
‫آیا داری همین رو می‌گی؟ ‫دکتر وبر من رو بازی داد؟
‫من اصلاً چنین چیزی نگفتم.
‫اما چرا.
‫و الان می‌خوام برم اون طرف.
‫اون...
‫ممنونم.
‫کپنر، شنیدم دکتر استادلر...
‫اون رفته برای سی-تی. ‫نباید چیزیش باشه.
‫- می‌دونی چیه؟ ‫- خوبه.
‫داشتم در موردش دوباره فکر می‌کردم و...
‫و فکر می‌کنم خودت به تنهایی کاملاً ‫توانایی اجرای مسابقه رو داری.
‫من... فکر می‌کنم...
‫به نظرم «دوران» طولانی شما ‫باعث می‌شه دقیقاً فرد مناسب باشید...
‫نه.
‫نه؟ شما که حتی... شما که حتی ‫در مورد حرفم فکر هم نکردید.
‫هر کی قبول کرده، پای خودشه!
‫این خیلی بچه‌گانه‌ست دکتر وبر!
‫هر کی قبول کرده، پای خودشه!
‫بیمار «کارین تیلور»، سی ساله.
‫حامله در هفتهٔ ۳۷ام ‫با انقباضات فعال...
‫نه! بیمارهایی که آخر بارداری هستن ‫باید برن بخش زنان و زایمان.
‫زایمان من هنوز سه هفتهٔ دیگه‌ست.
‫نمی‌تونم با شوهرم تماس بگیرم ‫برای همین امیدوارم درد زایمان نباشه
‫اما دکتر رابینز گفت ‫من رو اینجا می‌بینه.
‫دکتر رابینز؟ باشه.
‫اون پزشک جنین و زایمان منه.
‫بچهٔ من یک... یک ‫نقص قلبی کوچولو داره.
‫اوه! آه! یکی دیگه اومد.
‫لعنتی! خیلی درد داره!
‫خیلی خب.
‫خیلی خب. بفرمایید.
‫فقط نفس بکش.
‫من دوست ندارم کار خدا رو ‫زیر سؤال ببرم
‫اما باید در مورد این طرح خاص تعجب کنم.
‫ترکیب اندازهٔ سر بچه و ‫آناتومی مؤنث انگار که...
‫یک، دو، سه!
‫یک جور رفتار خشونت‌آمیز عجیب هستش. ‫شاید تا حدی از روی حواس‌پرتی بوده باشه.
‫مثلاً شاید اون موقع که به این طرح ‫رسیده یخرده مست بوده.
‫آخه از اون معجزهٔ تبدیل آب به شراب همه ‫می‌دونیم خدا مشروب نوشیدن رو دوست داره.
‫آخه اونقدر هم پیش‌بینی در مورد عواقب ‫چنین طراحی سخت به نظر نمیاد.
‫- لعنتی! خیلی درد داره! ‫- خیلی خب.
‫این انقباضات خیلی ‫بهم نزدیکن برای همین
‫اشکالی نداره من یک ‫معاینهٔ سریع انجام بدم؟
‫نه؟ خیلی خب. اینم از این.
‫مشکل چیه؟ ‫چرا چهره‌تون اینطوریه؟
‫نه، هیچ مشکلی نیست. ‫مسئله فقط اینه که این بچه
‫منتظر هیچ‌کس نشده ‫چون می تونم سرش رو حس کنم.
‫نه، نه، نه. شوهرم اگر ‫به اینجا نرسه می‌میره.
‫چون خودم می‌کشمش!
‫- تلفن رو جواب بده! ‫- یک مورد زایمان سریع داریم.
‫هلم، یک سینی زایمان ‫و یک گرم‌کن نوزاد بیار
‫و یک نفر رابینز رو برام پیدا کنه!
‫میراندا، من متأسفم.
‫اما امروز روز دورهٔ آموزشی ‫خود معلم‌هاست و...
‫به همین دلیله که من اسمش رو ‫برای اردوی علمی نوشتم.
‫نه، در واقع، تو ازم خواستی ‫که این کار رو بکنم
‫و من فراموش کردم ‫و متأسفم.
‫اما اون‌ها برنامهٔ حضور آموزشی‌ام ‫رو به امروز تغییر دادن.
‫اوه، پس برنامه‌ت الان اینه که من رو ‫با دو تا پسر بچهٔ نزدیک نوجوانی ول کنی
‫در حالی که خودت تمام روز بری با ‫دوستات با آمبولانس دور بزنی.
‫من که نمی‌رم دنبال رانندگی و ‫عشق و حال. من می خوام برم...
‫بسه، در حال حاضر راجع به انتخاب‌های ‫شغلی سؤال‌برانگیز تو بحث نمی‌کنیم
‫بلکه داریم در مورد ناتوانی تو ‫در بچه‌داری صحبت می‌کنیم.
‫مشکلی نیست. برو. ‫خودم یه فکری می‌کنم.
‫سلام! تاک اینجاست!
‫بله. قرار بوده توی اردوی علمی ‫بوده باشه، اما همسرم...
‫اوه! اردوی علمی. ‫من عاشق اردوی علمی‌ام.
‫اون‌ها نباید از دستش بدن. ‫این بی‌رحمانه‌ست.
‫بذار من انجامش بدم!
‫می‌شه من یک اردوی علمی برگزار کنم؟ ‫می‌شه من با خودم ببرمشون؟
‫آره، آره، آره. می‌رم یه چیزی ‫رو کنسل کنم. الان برمی‌گردم!
‫باشه.
‫خیلی خب، کارین، فقط آرامش ‫داشته باش. وضعیتت عالیه.
‫حس می‌کنم دارم بجای مدفوع ‫یک طالبی رو دفع می‌کنم.
‫می‌تونیم کمکت کنیم.
‫دکتر هلم.
‫این ناحیه رو اینجا می‌بینی؟ ‫پرینیوم رو؟
‫می‌خوام دستت رو درست بذاری اینجا
‫و با انگشت شست و اشاره‌ت ‫یک حرف «U» تشکیل بدی.
‫این کمک می‌کنه مقداری از فشار ‫برداشته شه و مانع از پاره شدنش بشه.
‫- پارگی؟ ‫- پارگی!؟
‫داریم ازش جلوگیری می‌کنیم.
‫این... اوه!
‫من همیشه...
‫هیچ‌وقت نمی‌تونم بفهمم که ‫اون چه جوری اینطور کش میاد.
‫این فرآیند قوانین فیزیک رو ‫به چالش می‌کشه.
‫این تقریباً غیرانسانیه.
‫«معجزه‌آسا». ‫منظورش معجزه‌آساست، کارین.
‫کل دستم این داخل جا می‌شه!
‫این... این اتفاق اصلاً ‫هرگز نباید بتونه بیوفته!
‫دکتر هلم.
‫خیلی خب. اینم از این.
‫می‌خوام فشار بدی. آماده‌ای؟
‫از پسش برمیای. نفس بکش. ‫فقط همزمان نفس بکش.
‫اگر شوهرم تا پنج دقیقهٔ ‫دیگه نرسه اینجا
‫خودم شخصاً یک طالبی توی...
‫- خدا رو شکر! ‫- حالت خوبه؟ اوضاع‌مون چطوره؟
‫اوضاع «ما» چطوره؟ واقعاً می‌خوای بدونی ‫اوضاع «ما» چطوره؟ تو که خوب به نظر میای.
‫اما من که دست دو تا آدم وارد بدنم شده
‫و یک نفر هم سعی داره از من ‫بیاد بیرون و هر کس هم
‫در مورد واژن من یه نظری داره ‫و حالا تو می‌پرسی حال «ما» چطوره؟
‫اون تقریباً دیگه بیرون اومده!
‫آپریل؟
‫«متیو»؟
‫آپریل؟ این آپریله!؟
«آناتومی گری» (فصل چهاردهم - قسمت دهم)
ترجمه از بابـک و مژگـان زیرنویس و ترانه‌های هر قسمت را .دریافت کنید @bandsx از کانال تلگرام
‫من فکر نمی‌کنم شما دو تا ‫بایستی اینجا باشید
‫یا حتی داخل کشور باشید.
‫کار ما نبوده.
‫می‌دونم. حرفت رو باور می‌کنم.
‫هنوزم فکر می‌کنم می‌تونید تا موقع ‫ناهار خودتون رو به کانادا برسونید.
‫هیچ چیز غیرعادی حادی ‫در سی-تی نیست.
‫به نظر فقط یک ‫ضربهٔ مغزی شدید می‌رسه.
‫اون مرد خوش‌شانسیه.
‫ممنون آملیا.
‫پس شد اقدام به قتل. ‫نه قتل.
‫ما این کار رو نکردیم.
‫می‌دونم. حرفت رو باور می‌کنم.
‫فقط مطمئن نیستم که ‫پلیس هم همینطور باشه.
‫شاید احتمالات دیگه‌ای هم ‫اینجا وجود داشته باشه.
‫اوه خدای من. ‫کار «جنی» بوده.
‫وقتی با اون اینجا رو ترک کرد ‫دیدیش. اون ترسیده بود.
‫بهش گفتم اوضاع فقط بدتر می‌شه. ‫اون این کار رو بخاطر من کرد!
‫همکاری در اقدام به قتل.
‫- بامزه نیست. ‫می‌دونی چیه که بامزه نیست؟
‫کانادا.
‫منظورم اینه که شما دو نفر ‫حداقل باید با یک وکیل صحبت کنید.
‫من باید باهاش صحبت کنم.
‫- نه، نه، نه، نه. نمی‌تونی باهاش حرف بزنی. ‫- چرا؟
‫مهم نیست کسی واقعاً کاری ‫کرده یا نه. اصلاً مهم نیست.
‫اینطوری به نظر میاد ‫ما داریم توطئه‌چینی می‌کنیم.
‫نمی‌تونستی بهم بگی داری همسر ‫نامزد طرد شدهٔ من رو معالجه می‌کنی؟
‫بخاطر قوانین «هیپا» نمی‌تونستم. ‫وگرنه بدجور دلم می‌خواست. ‫(«قانون انتقال‌پذیری و پاسخگویی بیمهٔ سلامت».)
‫دکتر رابینز؟
‫بله؟ سلام. خیلی خب.
‫این یکی تخت مراقبت ویژهٔ نوزادان ‫داره و اسمش هم روش نوشته شده
‫پس بیا ببریمش بالا و ‫معایناتش رو انجام بدیم.
‫باشه... می‌دونید ‫اون زوج خیلی خوش برخوردن.
‫اون‌ها من رو یاد...
‫خودشه... اون من رو یاد شما می‌ندازه.
‫بریم.
‫خیلی خب. من با بچه ‫می‌رم بالا تا به کارم برسم.
‫متیو اینجاست.
‫متیو؟
‫- وایستا. متیو؟ ‫- آره.
‫همسرش همین الان توی دست‌های ‫من یک زایمان اورژانسی داشت
‫و این موضوع...
‫کنایه‌آمیزه؟ مضحکه؟ درهم‌شکننده‌ست؟
‫چطوره موضوع رو عوض کنیم؟
‫تو از اون مسابقهٔ نوآوری ‫پزشکی که بیلی در موردش
‫صحبت می‌کرد چیزی می‌دونی؟ ‫با اهداکنندهٔ بی‌نام و مبلغ گزاف.
‫من... آره. می‌دونم.
‫به نظرم بهتره تو ‫مسئولیتش رو قبول کنی.
‫چرا... چرا... چرا... چرا... ‫چرا چنین چیزی باید بشه؟
‫حرفم رو خوب گوش کن
‫اساساً تو رئیس هیئت مدیره هستی
‫یک جراح با استعدادی ‫و یک آوری هستی.
‫این کار انگار از اون چیزهاست ‫که تو بایستی انجامش بدی.
‫و اگر این رو می‌خوای، که بایستی ‫هم بخوای، می‌تونی داشته باشیش.
‫وایستا، وایستا. چطور اون مال تو ‫شده که داری به من می‌دی؟
‫وبر به من محولش کرد.
‫وبر. به تو محول کرد؟
‫مورد اورژانسی داره میاد!
‫- چی... ‫- فقط در موردش فکر کن.
‫قبلاً کردم! نه!
‫«دیوید رومن»، بیست ساله. ‫اقدام به خودکشی.
‫اقدام به خودکشی نبود.
‫مچ‌هاش رو بریده ‫و با آمبولانس تماس گرفته.
‫- درخواست ارزیابی روان‌شناختی بکنید. ‫- من سعی نداشتم خودم رو بکشم.
‫من هرگز چنین کاری نمی‌کنم.
‫اینطوری مستقیم به جهنم می‌رم.
‫- پس چرا رگ خودت رو زدی؟ ‫- یک، دو، سه.
‫متّی ۵، آیهٔ ۳۰ می‌گه
‫«اگر دست راستت تو را گمراه ‫می‌سازد، آن را ببر و دور انداز.»
‫و من هم نمی‌تونستم ‫دست از گناه کردن بردارم.
‫منظورت خودارضایی کردنه؟
‫برای همین سعی کردم قطعش کنم.
‫به نظرم هنوزم به روانپزشک احتیاج داریم.
‫ما که فقط داریم مواد شیمیایی ‫رو با هم مخلوط می‌کنیم!
‫نمی‌شه مثلاً با ویلچر مسابقه بدیم؟
‫نه. پس الان هیدروژن پراکسید رو داریم.
‫چیزی که الان نیاز داریم ‫یک کاتالیزور هستش.
‫کی می‌دونه کاتالیزور چیه؟
‫- می‌شه یک جنازه ببینیم؟ ‫- نه.
‫کاتالیزور ماده‌ای هستش ‫که باعث شتاب گرفتن یک...
‫می‌بینم حواست با من نیست.
‫چیزیه که باعث می‌شه یه چیزی ‫کار دیگه‌ای انجام بده.
‫درست شد؟ حالا، کاتالیزور ‫خودمون رو داخلش می‌ریزیم.
‫و وقتی که اون‌ها با هم مخلوط بشن...
‫برید عقب. عینک‌ها رو بذارید.
‫بفرمایید!
‫چی... آره!
‫چه خفنه!
‫چرا این اتفاق افتاد؟
‫دلیلش علم هستش.
‫کارین، حالت چطوره؟
‫آیا خبری از بچه‌مون «روبی» دارید؟
‫اون‌ها بردنش به مراقبت‌های ویژهٔ ‫نوزادان اما خبر جدیدتری نشنیدم.
‫می‌دونی چیه؟ من... ‫من برم بهش سر بزنم.
‫باشه.
‫اگر مشکلی پیش اومده بود
‫مطمئنم که دکتر رابینز تا الان ‫بهتون گفته بود.
‫آیا... آیا روبراه هستی؟
‫متأسفم. من فقط...
‫خیلی زیاد در موردت شنیدم.
‫درسته. اون زمان...
‫اون زمان دوران بهم ریخته‌ای بود و...
‫- اوه خدای من، نه. ‫- متأسفم. نه.
‫احتیاجی نیست داستان رو ‫از دیدگاه تو هم بدونم.
‫حقیقتاً متأسفم که شروع کردم.
‫خوبه که آدم بالاخره چهرهٔ کسی ‫رو که اسمش رو شنیده ببینه.
‫درسته.
‫پس...
‫خیلی خب.
‫رئیس، چی شده؟
‫بن تماس گرفت. ‫یک مورد با زخم گلوله داره میاد.
‫- آیا برای این کار آماده‌ای؟ ‫- بن با تو هم تماس گرفته؟
‫- آره، به یک متخصص گوش و حلق و بینی نیاز داره. ‫- آیا مورد وخیمه؟
‫صبر کن. آیا... آیا از آشناهاته؟
‫«اریک استرلینگ»، دوازده ساله.
‫علائم حیاتی پایدار هستن. ‫راه‌هوایی آسیبی ندیده.
‫علائم جدی آسیب عروقی وجود نداره.
‫وقتی داشته از یک پنجره می‌رفته ‫داخل، پلیس به گردنش شلیک کرده
‫اما اریک می‌گه اون خونهٔ خودشون بوده.
‫منتظر چی هستید، نمی‌خواید ‫اون دست‌بندها رو باز کنید؟
‫اون داشته دزدکی وارد یک خونه می‌شده.
‫اون که بهتون گفت که اونجا ‫خونهٔ لعنتی خودشون بوده!
‫ببین، ما در صحنه نبودیم
‫اما اعزام شدیم که ‫مواظب مجرم باشیم.
‫نه، اون که مجرم نیست. ‫کافیه فقط به حرفش گوش کنید.
‫ما دستور داریم ‫و داریم کارمون رو انجام می‌دیم.
‫مظنون در حال حاضر تحت نظر...
‫اسمش اریک هستش.
‫درخواست یک عکس اشعهٔ ایکس ‫پی-ای و فیلم‌های گردن جانبی بدید.
‫همین الان!
‫- خیلی خب. همه آماده‌اید؟ ‫- بله.
‫با شمارش من. ‫یک، دو، و سه.
‫ما باید برگردیم بیرون. ‫با مایی یا با اون‌ها می‌مونی؟
‫- بن، ما خودمون هستیم. ‫- بریم.
‫خیلی خب، اریک، در چه حالی؟
‫من مامانم رو می‌خوام.
‫می‌دونم، می‌دونم. ‫اون توی راهه.
‫سرکار، لازمه اون دست‌بندها ‫ازش باز باشن، نه اینکه ببندیشون.
‫- اون هنوز تحت بازداشته. ‫- اون که مسلح نیست.
‫اون یک بچهٔ دوازده ساله‌ست. ‫درشون بیار.
‫ببخشید.
‫جو.
‫اون واقعاً نبایستی با شما صحبت کنه.
‫می‌دونم. من فقط یک دقیقه ‫زمان لازم دارم. خواهش می‌کنم.
‫اشکالی نداره.
‫فقط می‌خوام بدونی که ‫نیازی نیست نگران باشی.
‫من هنوز چیزی به پلیس نگفتم.
‫منظورت چیه؟
‫بهشون نگفتم که کار تو بوده.
‫اما ازت متشکرم. ‫خیلی خیلی ازت متشکرم.
‫صبر کن. ‫من... من توی هتل بودم.
‫اون عصبانی شد و رفت که قدم بزنه ‫و بهم گفت که همونجا بمونم...
‫- کار تو نبوده؟ ‫- به خدا قسم می‌خورم نبوده.
‫فکر می‌کنی کی این کار رو کرده؟
‫یک فرشتهٔ انتقام‌جو.
‫متأسفم.
‫- نه، نباید متأسف... ‫- چرا.
‫واقعاً فکر می‌کردم من از تو بهترم.
‫هر چیزی که در مورد تو ‫برام گفت رو باور کردم.
‫خدایا. من که باهوشم.
‫من یک دانشمندم. ‫یک فمینیستم.
‫هرگز فکرشم نمی‌کردم ‫سر از چنین وضعی در بیارم.
‫این‌ها خیلی آهسته اتفاق افتاد.
‫اول صحبت کردن با... با همکارها و دوستانی ‫که اون خوشش نمیومد رو قطع کردم.
‫خانواده‌ام درک نمی‌کردن. ‫نگران شدن.
‫برای همین اون‌ها رو هم ‫از خودم روندم
‫و بعد دیگه با اون‌ها هم صحبت نکردم
‫و دایرهٔ اطرافیانم رفته رفته ‫کوچکتر و کوچکتر شد
‫تا اینکه فقط خود اون برام موند.
‫بعد اعتماد به خودم و ‫چیزهایی که می‌دیدم و
‫می‌شنیدم و می‌دونستم ‫رو از دست دادم
‫چون بهم گفته بود من دیوونه‌ام ‫و من هم باورش کرده بودم.
‫اون انقدر خوب من رو می‌شناسه که
‫می‌تونه به دقت احساس ‫عدم امنیتم رو نشونه بگیره و...
‫و کل مسیر بحث رو با کوچکترین ‫حرکتی کاملاً عوض کنه
‫که من مقصر بشم... ‫دوباره من می‌شم مقصر.
‫همیشه این من هستم ‫که مقصر بوده.
‫وقتی که شروع به کتک زدنم کرد ‫به زحمت می‌شه گفت غافلگیرکننده بود.
‫و بهم می‌گفت که تقصیر خودم بوده ‫و من واقعاً باورش کردم.
‫تا دیروز که تو باهام صحبت کردی ‫هنوز واقعاً حرف‌هاش رو باور داشتم.
‫چطور حرف‌هاش رو باور کردم؟
‫چون اوایل باهات خوب بوده.
‫بخاطر روزهای خوبی که داشتید.
‫جنی، ما احمق نیستیم.
‫دلباختهٔ کسی نمی‌شیم ‫که ما رو کتک می‌زنه
‫بلکه عاشق کسی می‌شیم ‫که ما رو می‌خندونه
‫و کاری کنه حس کنیم می‌خوادمون ‫و دوستمون داره و بهمون توجه می‌کنه.
‫پاول با استعداد و ‫خوش‌مشرب و مجاب‌کننده‌ست
‫اما بالاخره خوبی‌ها یک جایی ‫به بدی‌ها رنگ می‌بازن.
‫خیلی خب. چی داریم؟
‫بیمار بیست ساله که ‫سعی کرده دستش رو قطع کنه.
‫بیش از حد خودارضایی می‌کرده.
‫خدای من. این واکنش به نظر ‫خیلی زیاده‌روی میاد.
‫من داشتم کلام خدا رو ‫اجرا می‌کردم.
‫آره، اما مطمئن نیستم درست ‫منظورش رو فهمیده باشی.
‫- اگر شما از کتاب مقدس چیزی نمی‌دونید... ‫- نخیر، می‌دونم. می‌دونم.
‫کتاب مقدس در ضمن می‌گه ‫که بدن آدم مثل یک معبد مقدسه
‫و باید از اون برای ‫عبادت خداوند استفاده کنی.
‫من هم سعی می‌کنم ‫اما وسوسه همه‌جا هست.
‫درسته، اما کتاب مقدس ‫این رو هم می‌گه
‫خداوند ما رو فراتر از ‫توانایی‌مون وسوسه نمی‌کنه.
‫اون بیشتر از حد کنترل‌مون ‫روی دوشمون نمی‌ذاره.
‫فکر کنم این هم با ‫کنترل کردن مشکل داشته.
‫- دکتر «روی». ‫- دکتر روی.
‫ببین، «اگر دست راستت تو را گمراه ‫می‌سازد، آن را ببر و دور انداز».
‫دیوید، خدا در کنار خلق دنیا ‫استعاره رو هم خلق کرده.
‫من رو ببخشید.
‫من هیچ نشونه‌ای از شکستی گلوله ‫و شکستگی ستون مهره نمی‌بینم.
‫بدم نمیاد یک ‫سی-تی آنژیو بگیرم.
‫درسته اما بازم این حجم تشعشع ‫زیادی برای یک بچه‌ست.
‫در این صورت گزینه‌هامون مراقبت و ‫صبر کردن هست و عمل کردن کورکورانه.
‫نخیر، ممنون.
‫بیاید سی-تی رو انجام بدیم. ‫من با طبقهٔ بالا تماس می‌گیرم.
‫ما دنبال اریک استرلینگ می‌گردیم.
‫بله، از این طرف بیاید.
‫- مامان. ‫- چه اتفاقی افتاده عزیزم؟
‫من کلیدهام رو فراموش کردم و اون‌ها ‫فکر کردن دارم دزدکی وارد می‌شم.
‫ازتون ممنونم می‌شم که از بچهٔ ‫دوازده سالهٔ من دور بشید.
‫اون نبایستی بدون حضور مأمور ‫محافظ با شما صحبت کنه!
‫اون همیشه کلیدهاش رو فراموش می‌کنه. ‫دوباره داشتی از پنجره میومدی داخل؟
‫آره، اما اول رفتم خونهٔ همسایه.
‫درست همونطوری که ‫بهم گفته بودی.
‫- اون‌ها خونه نبودن. ‫- و بخاطر این بهش شلیک کردید!؟
‫ما نبودیم خانم. ‫ما در صحنه نبودیم.
‫می‌خواستم گوشیم رو بیارم بالا ‫و به شما زنگ بزنم که بهم شلیک کردن.
‫چطوره من رو پیش کسی ببری که ‫تیراندازی رو انجام داده؟
‫اون یارو کدوم گوریه!؟
‫اون در ادارهٔ پلیسه و داره ‫به یه سری سؤال‌ها جواب می‌ده.
‫- چرا سعی نمی‌کنید آروم باشید... ‫- آروم باشیم؟ آروم باشیم!؟
‫آروم باشید.
‫در موردش با هم صحبت خواهیم کرد. ‫کارت شناسایی‌تون رو بدید تا...
‫البته بعد از اینکه چند دقیقه رو ‫با بچه‌شون بودن، درسته؟
‫وقتی ایشون آمادگیش رو داشت ‫میان و با شما صحبت می‌کنن.
‫حالا لطفاً بهش یکم وقت بدید لطفاً.
‫دکتر، من در نحوهٔ انجام ‫کار شما دخالت نمی‌کنم.
‫ممنونم می‌شم شما هم ‫دست از دخالت در کار من بردارید.
‫جدی که نمی‌گی؟
‫همکارت همین الان بدون دلیل ‫به گردن یک بچه شلیک کرده
‫و تو فکر نمی‌کنی شاید شماها
‫بهتر باشه راه دیگه‌ای ‫برای انجام کارتون پیدا کنید؟
‫دکتر کپنر، کارین تیلور ‫از درد شکایت داره.
‫کارین، آیا درد احساس می‌کنی؟ کجا؟
‫نه. من خوبم. خوبم.
‫من فقط... فقط نمی‌تونستم ‫یک وضعیت راحت پیدا کنم.
‫خیلی خب. نبضت خیلی تند می‌زنه. ‫الان دکتر رابینز رو پیج می‌کنم.
‫اوه، نه، لطفاً نکن. ‫دارن قلب روبی رو بررسی می‌کنن
‫و من از دکتر رابینز و متیو ‫خواستم که پیشش بمونن.
‫خیلی خب، کارین، اگر بهم ‫نگی جریان چیه
‫نمی‌تونم کمکت کنم.
‫خیلی خب.
‫واژنم درد می‌کنه. ‫خیلی زیاد.
‫- خیلی خب. ‫- آره.
‫خب، من بایستی یک...
‫می‌شه یه نگاهی بندازم؟
‫تو که قبلاً کامل از اونجا رفته ‫بودی داخل، پس...
‫- به نظرم باید کار رو تا آخر ادامه بدی. ‫- خیلی خب.
‫می‌خوام زانوهات رو ‫برای من مستقیم رو به بالا بگیری
‫و مچ‌های پات رو بهم بچسبونی ‫و بعد زانوهات رو به کنار ول کنی.
‫درسته، به همین راحتی.
‫خیلی خب، یه ثانیه بهم وقت بده.
‫باشه.
‫خیلی خب.
‫خیلی خب. مشکل اینجا رو متوجه شدم.
‫تو یک هماتوم لب‌های فرج ‫قابل توجه داری.
‫فرج؟ نه. ممنونم.
‫عاملش یک لختهٔ خونه. ‫تورم باعث دردت شده.
‫می‌تونم برات تخلیه‌ش کنم ‫و احساس دردت کاملاً برطرف می‌شه.
‫باشه... یک لختهٔ خون؟
‫بله، ناشی از خونریزی هدایت ‫شده به قسمتی از پوست که
‫بافت همبند سست ‫مقاومت زیادی نسبت به...
‫ببخشید. می‌شه در مورد چیز ‫دیگه‌ای صحبت کنید؟ هر چیزی.
‫آره...
‫حالا چطور... چطور تو و... ‫و متیو با هم آشنا شدید؟
‫اوه، بیا، بیا برگردیم به همون ‫بافت همبند سست من.
‫متأسفم. این وضعیت... یه‌جوریه.
‫همینطوره.
‫اما خدا هیچ وقت بیشتر از حد ‫توان‌مون روی دوش ما نمی‌ذاره، مگه نه؟
‫همین الان داشتم این جمله رو ‫برای یک نفر می‌گفتم.
‫نگاهش کن.
‫داره از ما در مقابل یک بچهٔ دوازده ساله که ‫داخل سی-تی بسته شده محافظت می‌کنه.
‫این همون پول مالیات‌مونه ‫که سخت داره کار می‌کنه.
‫- اون فقط داره کارش رو انجام می‌ده. ‫- این چیزیه که اون‌ها همیشه می‌گن.
‫اون مأمور پلیسی که ‫به پسره شلیک کرده چی؟
‫اونم فقط داشته کارش رو می‌کرده؟
‫من سربازهایی رو دیدم که ‫انقدر غرق استرس می‌شن
‫که قبل از اینکه حتی بدونن ‫هدف چیه شروع به شلیک می‌کنن.
‫به نظرت این کار اشکالی نداره!؟
‫نه. اینطور نیست. نه، نه. ‫اونجا میدان جنگه.
‫اما این در یک محلهٔ طبقهٔ مرفه بوده.
‫اون محله‌ها برای امثال ‫ما بدترین جا هستن.
‫من توی چنین محله‌هایی بزرگ شدم.
‫همین که اونجا باشی ‫باعث ظن می‌شه.
‫دائم جلوم رو می‌گرفتن چون با مشخصات ‫مظنون تحت تعقیب همخوانی داشتم.
‫یادمه داشتم راه می‌رفتم و ‫بلندگوهای دوستم
‫رو حمل می‌کردم که پلیس‌ها ‫محکم زدن روی ترمز،
‫پریدن بیرون، تفنگ‌ها رو ‫بیرون کشیده بودن
‫و سرم داد می‌زدن که ‫همه‌چیز رو بندازم
‫و بعد انداختنم توی ماشین و ‫درب رو بستن و بهم دست‌بند زدن.
‫اما من فقط یک چهارراه ‫با در خونه‌مون فاصله داشتم.
‫تو... تو هیچ‌وقت برام ‫این رو نگفته بودی.
‫خب، تا الان موقعیتش پیش نیومده بود.
‫عکس‌ها آماده شدن.
‫آره، ایناهاش.
‫می‌تونم مسیر گلوله رو درست ‫کنار شریان کاروتید دنبال کنم.
‫اما دیوارهٔ رگ آسیبی ندیده. ‫پس حالش خوب می‌شه.
‫برای مراقبت نگهش می‌داریم. ‫با آنتی‌بیوتیک وریدی.
‫اما این وضع می‌تونست خیلی بدتر بشه.
‫اون‌ها امروز بچگیش رو ازش گرفتن.
‫اون دیگه هرگز مثل قبل نمی‌شه.
‫من باید برگردم.
‫خیلی متأسفم آقای تیلور ‫ولی این از اختیارات من خارجه.
‫عذر می‌خوام. می‌شه فقط ببینید ‫که اتاقی در دسترس هست یا نه؟
‫چرا آقای تیلور
‫- هنوز به اتاقی فرستاده نشدن؟ ‫- آه... من...
‫با بخش زایمان، بخش مراقبت‌های بعد از ‫زایمان و بالاخره یکی تماس بگیر ‫و درستش کن!
‫بله خانم.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم. خیلی خوبم. تو چی؟
‫یعنی، روبی چطوره؟
‫روبی خوشگله... آه، حالش چطوره؟
‫خوبه.
‫ممنون. دکتر رابینز گفت اون حالش خوبه.
‫کارین فوق العادست.
‫آره. همینطوره.
‫اون بهترین اتفاق زندگیمه.
‫به نظرم بابتش باید از تو تشکر کنم.
‫منظورم اینه که خب درد داشت ‫که من رو روز عروسیم ول کردی.
‫متیو... من واقعا متأسفم.
‫روز عروسیم جلوی همهٔ کسانی ‫که میشناختم و دوست‌شون داشتم.
‫درد داشت.
‫و نمی‌خواستم دوباره اون درد رو تجربه کنم.
‫بنابراین من و کارین...
‫یه دوستی طولانی مدت داشتیم.
‫قبل از اینکه متوجه بشم که اون...
‫اون عشق زندگیمه. می‌دونی؟
‫البته که ‫می‌دونی.
‫تو... تو هم با جکسون تجربه‌اش کردی
‫از کشیش شنیدم که حامله‌ای
‫پس الان یه بچهٔ سه ساله داری؟
‫من... داشتم... دارم.
‫ما هریت رو داریم.
‫ما یه دختر خوشگل به اسم هریت داریم.
‫یک سالشه. اون امید زندگیمه.
‫خب.
‫به نظرم جداییمون برای ‫هر دومون خوب بوده پس.
‫خدا از اون درد استفاده کرد ‫و به یه چیز زیبا تبدیلش کرد.
‫فکر کنم می‌دونست داره چیکار میکنه. نه؟
‫خیلی خوشحالم کارین رو پیدا کردی.
‫آره.
‫من باید برگردم.
‫وضعیتم پایداره. می‌تونم برم.
‫دکتر استادلر شما باید تحت نظر باشین.
‫حداقل برای ۲۴ ساعت.
‫می‌دونی، بذارین بره. اون خودش دکتره.
‫اگه می‌خواد با دنده‌های شکسته و ‫ضربهٔ مغزی بره، خب بذارید بره.
‫اون هشیاره و از اطرافش آگاهه.
‫تو نامزدشی؟
‫شاید تو بتونی سر عقل بیاریش.
‫این اصلاً فکر خوبی نیست.
‫تو چرا با بروک اومدی؟
‫چون نمی‌خواد با تو تنها باشه.
‫چرا تعجب نکردم از اینکه سعی کردی ‫ذهن اون رو مسموم کنی؟
‫وقتی من حتی نمی‌تونستم ‫از خودم دفاع کنم؟
‫جنی، وسایلم رو بیار. ‫نمی‌خوام اینجا بمونم.
‫نه.
‫عزیزم.
‫من دارم تلاشم رو می‌کنم ‫ولی تو هم باید باهام راه بیای.
‫می‌دونم که بی‌عیب نیستم.
‫تو اینو بهتر از من ‫می‌دونی.
‫ولی می‌شه لطفاً از اینجا ‫بریم و دیگه برنگردیم؟
‫ما داریم ازدواج می‌کنیم.
‫فکر کنم باید زنگ بزنی به دفترت
‫و بهشون بگی چند روزی نمی‌ری دفتر.
‫عشق خودمی.
‫یا شاید ده تا بیست سال.
‫چی؟
‫من می‌خوام با پلیس حرف بزنم پاول.
‫می‌خوام هربار که اذیتم ‫کردی رو بهشون بگم.
‫هر لگد، هر سیلی.
‫دیشب خواستی با دستات خفه‌ام کنی.
‫این یه خشونت خانگی نیست. ‫اقدام به قتله.
‫- تو شهادت می‌دی؟ ‫- آره.
‫تو دیوونه‌ای.
‫- نه نیست. ‫- نه نیستم. ‫- نه اصلاً.
‫جنی من یه پزشک معروف و ‫شناخته شده‌ام و
‫تو هیچ آدم خاصی نیستی.
‫تنها کاری که می‌کنی اینه که ‫شغلت رو از دست میدی.
‫هیچکس کسی رو که بهش ‫اعتماد نداره استخدام نمی‌کنه.
‫نه. نمی‌ذارم دوباره من رو ‫بترسونی تا ساکت شم.
‫بترسونمت؟ اونی که باید بترسه منم.
‫تو داری رو تخت بیمارستان ‫من رو تهدید می‌کنی.
‫من بی‌دفاعم.
‫می‌شه لطفاً راجع بهش حرف بزنیم؟
‫هنوزم با قلب شکسته‌ام ‫تو رو دوست دارم پاول
‫ولی بذار واضح بگم
‫من دیگه هیچ‌وقت با تو حرف نمی‌زنم.
‫مگه در جایگاه شاهد توی دادگاه.
‫هرزهٔ احمق.
‫تو نمی‌ری پیش پلیس.
‫من رو ترک نمی‌کنی.
‫نبضش ضعیفه و به سختی نفس می‌کشه.
‫باید یه ترالی اورژانس بیاریم اینجا.
‫این یه ترمیم ساده‌ست.
‫ما فقط باید تاندون‌های فلکسور ‫رو دوباره آناستوموز کنیم.
‫اون وقت اون یه شانس ‫برای بازیابی حرکاتش داره.
‫عالیه. ولی چرا دکتر دلوکا رو پیج کردید؟ ‫مگه اون پزشک زنان و زایمان نیست؟
‫ارزیابی روان‌شناختی یکم طول می‌کشه.
‫برای همین خواستم از ‫یه پزشک ماهر کمک بگیرم.
‫و خوبه برات.
‫تحقیقات نشون می‌ده می‌تونه ‫بازده رو افزایش بده.
‫اعتماد به نفس رو زیاد می‌کنه و ‫باعث افزایش عزت نفس می‌شه.
‫حتی مدارکی هست که می‌گه
‫میزان ابتلا به سرطان ‫پروستات رو کاهش می‌ده.
‫واقعاً؟
‫خدا فقط اندام‌های ‫تولید مثل ما رو خلق نکرده
‫بلکه مراکز لذت رو هم خلق کرده.
‫و اونها رو فقط به اندازهٔ کافی ‫برای تولید مثل لذت‌بخش نکرده
‫بلکه اونارو به شدت ‫لذت بخش خلق کرد.
‫و به نظرم خلق این چیزها تصادفی نبوده.
‫زندگی گاهی خیلی سخت و ‫طاقت‌فرسا می‌شه
‫و اون به ما نعمت داشتن ‫یک فشار شکن ذاتی رو داده.
‫دریافت... شد.
‫دیوید، همه این کار رو می‌کنن.
‫مردان، زنان، حیوانات.
‫همهٔ کسایی که اینجان.
‫بیا راجع بهش حرف نزنیم.
‫خب، منم این کار رو می‌کنم ‫و ازش خجالت نمی‌کشم.
‫آه... بهتره شما برید.
‫شما باید برید، الان.
‫باشه.
‫«سندروم ضربهٔ دوم» یعنی چی؟
‫یعنی دوباره ضربهٔ مغزی شده
‫قبل از اینکه اولین ضربهٔ مغزی خوب ‫بشه و دچار فتق مغزی شده.
‫مرگ مغزی شده؟
‫تا چند ساعت آینده نمی‌تونیم ‫به طور قطع بگیم.
‫ولی به نظر می‌رسه همینطوره.
‫من... خیلی متأسفم.
‫می‌تونی دربارهٔ اختیاراتش ‫باهاش حرف بزنی؟
‫آره.
‫منظورش از اختیارات چی بود؟
‫خب، تو باید تصمیم بگیری
‫که می‌خوای زندگیش تموم بشه یا نه؟
‫الکس.
‫تصمیمش با اون نیست.
‫اوه خدای من، تصمیمش با منه.
‫من هنوز قانوناً زنشم.
‫اوه خدای من.
‫من خیلی متأسفم.
‫لعنتی، من خیلی متأسفم.
‫من خیلی متأسفم.
‫من به دکتر رابینز خبر دادم ‫ولی نبضش داره ضعیف می‌شه.
‫اون میگه دردش از ۱۰ دهه.
‫خیلی خب، بیاید بفرستیمش ‫برای آزمایش ادرار و
‫و آزمایش‌های ال-اف-تی ‫و پانل انعقاد خون.
‫خب، فشار خون داره به آرومی می‌ره بالا.
‫سابقهٔ فشار خون بالا داری؟
‫- معمولاً پایینه. ‫- نه.
‫کارین، مشکل چیه؟
‫- کجا بودی؟ ‫- یه عمل اورژانسی داشتم.
‫عمل روبی؟
‫نه، نه، نه، روبی خوبه.
‫خب، فشار خونش نسبتاً بالاست.
‫و شکمش به شدت حساس شده.
‫باشه، خیلی خب.
‫برو، برو، من حواسم هست. ‫بذار دستتو ببینم.
‫چی شده؟
‫- یه واحد اپی. ‫- کاروتید ترکید.
‫هماتوم راه هواش رو بست. ‫علائم حیاتیش رو از دست دادیم.
‫ممکنه موج گلوله دیوارهٔ کاروتید ‫رو تضعیف و بعد پاره‌اش کرده باشه.
‫خیلی خب، ببریمش اتاق عمل.
‫من توی راه احیا رو انجام می‌دهم.
‫باشه. شنیدید که چی گفت، ببریدش.
‫همه آماده‌اید؟
‫- حرکت کنید، حرکت کنید. ‫- آماده‌ایم.
‫مامان... چی شده؟
‫چه بلایی سر اریک اومده؟
‫اون بچهٔ منه، اون بچهٔ منه.
‫درست می‌شه.
‫- اون بچهٔ منه. ‫- حالش خوب می‌شه.
‫حالش خوب می‌شه.
"Father" ترانهٔ ♫ ♫ "Overcoats" از
‫خیلی خب، احیا رو متوقف کنید.
‫نبضش برگشت.
‫با شمارش من، یک، دو، سه.
‫یه واحد خون دیگه آویزون کنید.
‫برای آنژیو بعد از عمل آماده شید، لطفاً.
‫- رئیس کجا منو نیاز داری؟ ‫- خودمون هستیم، کپنر.
‫- ممنون. ‫- جکسون، تو کمک میخوای؟
‫خیلی خب، میخوام از گردن ‫تا زانو اون رو آماده کنید.
‫باشه، ممنون.
‫اوضاعش چطوره؟ حالش خوبه؟
‫ما باید از شما گزارش بگیریم.
‫اوه خدای من، چی شده؟
‫داره خونریزی می‌کنه. ‫چرا زودتر خبرم نکردی؟
‫به محض اینکه وضعش ‫بد شد پیجت کردم.
‫اون ساعت‌ها توی ‫ اورژانس تو نشسته بوده!
‫چند بار چکش کردی؟
‫هر بیست دقیقه یه بار. ‫فشار خونش فقط یک بار کمی بالا بود.
‫- قضیه چیه؟ ‫- انعقاد درون‌رگی منتشر و سندروم هلپ.
‫بقیهٔ عضوها به دنبال کبد دارن از کار میوفتن.
‫خب، برای کمک چکار می‌تونم بکنم. ‫می‌تونم ضدعفونی کنم بیام.
‫خدایا، نمی‌تونیم جلوی خونریزی رو بگیرم.
‫خب، باید هیسترکتومی انجام بدیم.
‫دلوکا، برو با شوهرش حرف بزن.
‫نه، نه. تو مراقب اون باش. ‫من باهاش حرف...
‫نه، آپریل. لطفاً تنهاش بذار.
‫- گیره. ‫- باشه دکتر رابینز.
‫گرفتمش، گرفتمش، برو، برو.
‫اوه خدای من.
‫اومدم دعا کنم، ولی می‌تونم برم.
‫- یه رانندهٔ مست بوده. ‫- چی؟
‫کسی که زده به پاول رو پیدا کردن. ‫یه رانندهٔ مست بوده.
‫دیگه نیاز نیست کسی بره کانادا.
‫اون آزاده.
‫اگه بذاریم به دستگاه‌ها ‫وصل باشه چی می‌شه؟
‫اعضای بدنش از کار میوفتن. ‫خیلی طول نمی‌کشه.
‫می‌خواستم تو زندان بپوسه.
‫می‌خواستم برای همه ‫تعریف کنم که اون چکار کرده.
‫می‌خواستم توی دادگاه بگم
‫و تحقیرش کنم، همونجور که ‫اون من رو تحقیر کرد.
‫وقتی من باهاش بودم، نه سیگار ‫می‌کشید، نه مشروب می‌خورد.
‫هنوزم همونجوره؟
‫آره، هر روز پنج مایل می‌دوه. ‫گوشت قرمز هم نمی‌خوره. چرا؟
‫چون می‌دونم باید چکار کنیم.
‫می‌دونستی سیاتل روی یه ‫شهر دیگه ساخته شده؟
‫تو تا حالا...
‫بهش چی می‌گن؟... آه... زیرزمین؟
‫- فشار خون پایه‌اش همیشه پایین بوده. ‫- ببخشید؟
‫بیمارم، کارین تیلور.
‫فشار خون بالا برای اون، برای دیگران ‫یه فشار طبیعی محسوب می‌شه
‫برای همین وقتی علائم ‫پری-اکلمپسیا رو نشون می‌داد...
‫فشار خونش طبیعی به نظر میومده ‫و کسی متوجهش نشده.
‫آره.
‫دکتر رابینز اون وارد وضعیت پی-ای-ای ‫شده. همین الان نبضش رو از دست دادم.
‫متیو، باید بری بیرون عزیزم.
‫لطفاً اون رو ازم نگیر. ‫التماس می‌کنم.
‫باشه. صبر کن.
‫لطفاً دانشت رو در دستان این دکتر بگذار.
‫خیلی خب، یه نفر اون رو از اینجا ببره.
‫- اون رو ازم نگیر. ‫- متیو، تو باید بری.
‫از داروهای کاهش فشار اشباع ‫شده و باید دیالیز رو متوقف کنیم.
‫قبل از اینکه قلبش بایسته.
‫خب، دستگاه اکمو رو آماده کنید.
‫به محض اینکه برگشت، می‌خوام ‫دستگاه آماده باشه. یه واحد اپی.
‫اوه خدای من، نه.
‫نه.
‫جکسون، جکسون.
‫شرایط بدی بود.
‫- یکی از افسرها مجبور بود خودش قضاوت کنه. ‫- نه.
‫توی اون تصمیم‌گیری هیچ قضاوتی ‫نبوده. فقط یه واکنش بوده.
‫شما رنگ پوست رو می‌بینید. ‫همه‌مون اینجوریم.
‫ولی واکنشی که در کسری از ثانیه ‫به یک بچهٔ سفیدپوست نشون می‌دید
‫در مقابل واکنشی که به ‫یه بچهٔ سیاه‌پوست نشون می‌دید...
‫تفاوت قابل ملاحظه و البته ‫اصلاح‌شدنی‌ای هستش.
‫از پیش ذهنیت داشتن ‫جزو طبیعت انسانه.
‫شما اسلحه دارین.
‫شما از اسحله استفاده می‌کنین. ‫پس واکنش‌تون مرگبار می‌تونه باشه.
‫ما نژادپرست نیستیم.
‫فقط ما هیچ‌وقت نمی‌دونیم ‫کی سلاح داره و کی نداره.
‫من حرفی از نژادپرستی نزدم. ‫گفتم ذهنیت قبلی.
‫و خوشبختانه، ذهنیت قبلی رو ‫می‌شه اصلاح کرد.
‫شما توی موقعیت‌ها ‫دستورالعمل‌هایی دارین.
‫اون‌ها می‌تونن اصلاح بشن. ‫شما می‌تونید درست‌شون کنید
‫یا اینکه می‌تونین تظاهر کنین ‫که کلاً مسئله‌ای اصلاً وجود نداره.
‫بچه‌ها دارن می‌میرن.
‫این بچه مرد. برای چی؟
‫خیلی از مردمی که ‫شبیه اونن دارن می‌میرن.
‫برای چی؟
‫دکتر، متأسفم ولی ما ‫به یه گزارش نیاز داریم.
‫گزارشم اینه که ‫یه پسر بچه توی خونه بوده
‫وقتی که افسر شما زده اون رو کشته.
‫شما نمی‌تونید اون بیرون باشین و ‫فقط به مردم شلیک کنین.
‫فقط بخاطر اینکه می‌ترسین.
‫چطور باید به یه همچین ‫سیستمی باور داشته باشم؟
‫یه بچهٔ دوازده ساله، توی خونهٔ خودش.
‫وقتشه اون صحبت‌ها رو با تاک بکنیم.
‫می‌دونم.
‫- تو پیجم کردی؟ ‫- آه. آره.
‫خب، الان داشتم به دیوید می‌گفتم
‫با یکم توانبخشی می‌تونه ‫زود بهبود پیدا کنه.
‫باشه.
‫و چند تا سؤال داشت که ‫نمی‌تونستم جواب بدم.
‫تو کتاب مقدس رو خوندی، درسته؟
‫ما شما رو تنها می‌ذاریم.
‫آره.
‫الف یا ب؟
‫خدا زمین رو توی هفت روز ‫ساخت یا تکامل رخ داد؟
‫هر دو. پیتر دوم می‌گه که برای خدا
‫یک روز مثل هزاران ساله، بنابراین ‫اون زمان رو جور دیگه‌ای محاسبه می‌کنه
‫که یعنی ممکنه اون از تکامل ‫استفاده کرده برای ساخت زمین.
‫تو باور می‌کنی که یونس سه روز ‫در شکم نهنگ زنده موند؟
‫انجیل... یه کتابه دیوید.
‫پر از داستان‌های زیبا و استعاره و... شعره
‫که نباید به معنای لغویش توجه کرد.
‫ولی تیموتی دوم می‌گه همهٔ کتب مقدس ‫الهام گرفته از حرف‌های خداست.
‫الهام گرفته، نه دیکته شده.
‫این چطور؟ «شما نباید بکشید».
‫خب، بیخیال این دیگه خیلی لفظیه.
‫همشون؟ مگه لوک نمی‌گه: ‫«درود بر کسانی که
‫سخن خدا را می‌شنوند و ‫از آن اطاعت می‌کنند»؟
‫- می‌دونم، می‌دونم. اون. ‫- جیمز می‌گه:...
‫ «فقط به کلمات گوش ندید»
‫- «هر کاری که می‌گن انجام بدید.» ‫- با دلیل.
‫باید کارایی که می‌گه ‫با دلیل انجام بدی. باشه؟
‫ما پایی که می‌لنگه رو قطع نمی‌کنیم! ‫بچه‌هامون رو از وسط نصف نمی‌کنیم!
‫پس اگه این کتاب نمی‌گه ‫چکار کنم، تو بگو.
‫اگه نمی‌تونم بهش اعتماد کنم، ‫اگه واقعیت نداره،
‫اگه حرف‌های خدا فقط چند تا داستانه،
‫پس هیچی معنا نداره.
‫اتفاقات برای چی رخ می‌دن؟
‫من «ویلیام جورج بیلی جونز» هستم.
‫سیزده سالمه.
‫نمی‌خوام به شما آسیب بزنم.
‫خوبه، عزیزم.
‫همیشه باید به پلیس ‫دستات رو نشون بدی.
‫و قبل از انجام هر کاری ‫بهشون بگی می‌خوای چکار کنی.
‫احساساتت رو کنترل کنی.
‫مؤدب... و با احترام حرف بزنی.
‫باهاشون درگیر نمی‌شی ‫بلبل زبونی هم نمی‌کنی.
‫هیچ حرکت ناگهانی هم نمی‌کنی.
‫یادت باشه، تنها هدفت اینه که ‫سالم برگردی خونه.
‫اگه بازداشت شدی ‫چیزی رو امضا نمی‌کنی.
‫چیزی هم نمی‌نویسی.
‫قبل از حرف زدن منتظر والدینت می‌مونی
‫و اگه دوستای سفیدپوستت
‫حرف‌هایی اونجا زدن یا با ‫صدای بلند اعتراض می‌کردن
‫بدون که تو نمی‌تونی.
‫نمی‌تونی از پنجره وارد یه خونه شی،
‫با اسلحه‌های اسباب بازی ‫بازی کنی، یا سنگ پرت کنی.
‫و نباید از پلیس‌ها فرار کنی.
‫مهم نیست چقدر ترسیده باشی.
‫هرگز... هرگز...
‫هرگز فرار نکن.
‫هر چیزی که داریم بهت می‌گیم
‫بخاطر اینه که می‌خوایم دوباره برگردی خونه.
‫ما می‌خوایم که تو بزرگ بشی
‫تا هر چیزی و هر کسی که ‫می‌خوای بشی. متوجهی؟
‫تو... فوق‌العاده‌ای.
‫تو بی‌نقصی.
‫و می‌خوایم همینجور بمونی.
‫اجازه دارم اینجا باشم؟
‫مشکلی نیست.
"Are You With Me" ترانهٔ ♫ ♫ "Nilu" از
‫این یکی خوبه.
‫کلیه‌اش می‌رسه به دختر ‫کوچولوی توی «بیلینگز».
‫فکر می‌کنی اون آدم شروریه؟
‫منظورم اینه که، من یه دانشمندم.
‫و فکر می‌کنم که یک آتئیستم. ‫(کسی که به وجود خدا باور ندارد.)
‫ولی ته دلم نگرانم که
‫اون دختر توی بیلینگز داره ‫کلیهٔ یه آدم شرور رو می‌گیره.
‫من باور ندارم که کسی ‫فقط و فقط شرور باشه.
‫اگه آدم‌ها فقط یه خصلت داشتن ‫زندگی خیلی ساده‌تر می‌شد.
‫پاول توی زندگیش آدم افتضاحی بود.
‫اما حالا که مرده ‫داره این همه کار خوب می‌کنه.
‫پس هم خوبی هست هم بدی.
‫هر دو در کنار هم.
‫و گاهی خیلی زیباست.
‫هلم، من اصلاً به پاول استادلر سر نزدم.
‫- فقط یه ضربهٔ مغزی بود. درسته؟ ‫- نه.
‫من، آه... آره. ضربهٔ مغزی بود.
‫ولی، دکتر کپنر، اون مرد.
‫چی؟ نه، اون حالش خوب بود. چی؟
‫متأسفم، من... نمی‌دونم.
‫دلیلش رو پیدا می‌کنم.
‫هی.
‫(صحبت به زبان کهن «آرامی».)
‫این چیزی بود که عیسی ‫قبل از مرگش روی صلیب گفت.
‫«خدای من، خدای من. ‫چرا من رو رها کردی؟»
‫ایوب هم این سؤال رو پرسید.
‫ولی هنوز ایمان داشت.
‫و چی نصیبش شد؟
‫بچه‌های جایگزین. پی-تی-اس-دی. ‫(اختلال استرسی بعد از ضایعهٔ روانی.)
‫آیا این ارزش ‫یه بندهٔ وفادار بودن رو داشت؟
‫یا بهتر می‌شد اگه نام خدا رو ‫از همون اول نفرین می‌کرد.
‫خدا توی اون همه درد و ‫رنج ایوب کجا بود؟
‫داشت با شیطان شرط‌بندی می‌کرد.
‫روز سختی بود. نه؟
‫باعث می‌شه فکر کنی که ‫خدا توی بی‌انصافی‌ها و
‫ناعدالتی‌ها و بی‌رحمی‌های دنیا کجاست؟
‫- می‌تونم منم بیام؟ ‫- آره.
‫الان کجاست؟
ترجمه از بابـک و مژگـان زیرنویس و ترانه‌های هر قسمت را .دریافت کنید @bandsx از کانال تلگرام